Archivo de la categoría: Uncategorized

A Mariña, un chollo para los compradores de aldeas ya que hay 212 vacías

RAMÓN GONZÁLEZ REYVIVEIRO / LA VOZ

A MARIÑA · Exclusivo suscriptores

A Bóveda, en Ourol, una de las entidades sin censados

A Bóveda, en Ourol, una de las entidades sin censados Xaime Ramallal

Son 52 núcleos deshabitados más que en 2017 y 69 más que en 2012

12 feb 2022 . Actualizado a las 21:22 h.

Pallarega. O Casal. O Vilar. A Granxa. Pazos. Son topónimos que hablan de vida, pero las poblaciones que nombran ya la han perdido. Son algunas de las aldeas de A Mariña que no tienen residentes censados. Hay 212, según el nomenclátor estadístico publicado por el Instituto Galego de Estatística (IGE), 52 más que en 2017, y de ellas 90 se localizan en dos municipios del Occidente mariñano, Ourol y Viveiro.

Ourol, con sus 984 habitantes a 1 de enero de 2021, suma 49 aldeas sin residentes: O Cabezón, A Cereixiña, Ambosores, Outeiro, A Ferraxosa, O Coto, Cabalar, A Ponte de Betanzos, O Carrusco, A Igrexa, O Muíl, Penagateira, A Viga, O Apartado, O Couce Gordo, A Maciñeira, O Merán, O Pombeiro, O Portal, A Torre, Agros Chaos, A Bóveda, Cabo de Vila, A Casa Vella, Ferreira, A Igrexa, O Pouso, O Rego Cavado, Santa Mariña, O Zapateiro, Abeledo, Campo de Seixo, O Candedo, Canto de Arriba, Os Carballás, O Cochón, O Chao das Medas, Requeixo, Río de Ourol, Sobrado, Sucamiño, Tralasbouzas, As Ucheiras, Couce, O Couce de Paredes, Silvoso, A Garita, Pazos e A Roca. Son una más que en 2017, pero cinco más que en 2012.

Le sigue Viveiro, municipio limítrofe y paradójicamente el más poblado de A Mariña lucense (15.312 habitantes). Acumula 41 aldeas vacías, once más que en 2012. Si se tiene en cuenta que, con 23 unidades, O Vicedo —que limita con Ourol y con el ayuntamiento viveirense— es el cuarto concello mariñano con más núcleos de población sin residentes, se constata que la parte más occidental de la comarca tiene un agujero poblacional. Los tres términos municipales concentran 113 de los 212 lugares mariñanos (el 53,3 %) donde ha ganado el silencio.

O Valadouro (1.960 habitantes) cuenta con 30 antiguos núcleos de población que a inicios de 2021 no tenían ningún residente: son nueve más que en la misma estadística del año 2017. Trabada, otro municipio aquejado por la despoblación, tiene 19.

Desde 2017, los núcleos sin residentes se han triplicado en Ribadeo: pasan de cinco a 15 (A Ponte, Acevedo, Barreiros, Liñeiro, O Barrio da Campana, A Preixoana, A Avesada, O Río de Ramos, Os Malatos, A Fonte, A Manzana, A Requeixada, A Lodeira y A Granxa). En Alfoz hay doce aldeas vacías, seis veces más que en el nomenclátor de 2012, que incluía únicamente las localidades de A Campela y A Rúa.

Mondoñedo tiene seis aldeas vacías: son A Beira do Río, Padriñán, Gontariz, Pedroso, O Pacio y O Vilar. El IGE recuenta cinco lugares sin residentes en Cervo: son Lagás, Aquela Banda, A Estibada, A Madanela y A Louza. Y en Foz hay cuatro: As Abelairas, O Castro, Trasmonte y Fontao. Otros cuatro localiza la estadística en Xove: San Salvador, Soutevello, Pazos y A Rocha.

A pesar de su dispersión poblacional, solo hay tres antiguos núcleos de población sin residentes en A Pontenova: Río de Campos, A Veiga da Pada y A Insua. En Lourenzá está San Fiz.

Solo dos municipios mariñanos —ambos costeros— tienen residentes censados en todas sus entidades poblacionales. Uno es Barreiros, a pesar de tener dadas de alta unas noventa. El otro es Burela, con sus 9.428 habitantes en un único núcleo.

Otras 110 poblaciones de la comarca tienen un solo residente

Si A Mariña tiene 212 aldeas vacías, hay otras 110 en riesgo extremo de desaparición. Son las poblaciones con un único residente.

Ourol tiene 26: A Carcallosa, Santar, A Beira da Fraga, A Barcia, Campodaira, A Lagoa, Arrexoá, O Cotillón, A Pallarega, O Pereiro, A Picheira, O Teixeiro, Vila Vella, A Revolta, Os Carballás, Curral Chao, Xestido, A Meá, Cernado, Ourol, O Viso, A Rega, A Ponte da Torre, As Rabiñas, O Rego das Varas y Silvide. En Viveiro: Os Barreiros, Fondaía, A Rozada, A Lama, Os Loureiros, Allares, Palmeira, Barreiros de Abaixo, O Acido, A Devesa, A Rega, A Arredoada, A Tafona, O Vasoiral, Seixas, Galea y O Río.

En Alfoz, son O Castiñeiro, Ponte do Vao, O Señorío, A Igrexa, O Pazo, A Rúa de Escourido, Boudón, O Coto y A Palloza. En Barreiros, As Fachas. En Cervo, A Nogueira. En Foz, A Rega. En Xove, As Cancelas, A Lagoela y Cabo de Vila. En Lourenzá, Adellao, A Currada, A Lavandeira y A Polida. En Mondoñedo, O Vilar, A Valiña, A Casavella y Suaigrexa.

En A Pontenova son Mousende, Saldoira, A Folgueirúa y As Selas. En Ribadeo Chao de Ove, Seixadelo y Moural. En O Vicedo As Bouzas, O Carballal, A Igrexa, Lagoela, O Xurbal, Chelo, A Fonte, Marcos, As Mangas, O Abelaedo, Regaedo y A Tarroeira.

En Trabada Rego do Galo, Sueiro, A Cachopa, O Carballo, O Chao dos Nabais, Espín, Fontán, As Lóngaras, O Pacio, A Pereira Parda y O Real.

En O Valadouro son Arnela, Porto do Río, A Cazcalleira, Suaigrexa, Vilaestremil, Vilares, A Igrexa, A Pena, A Estibada, Puñín, Bardolleiras, As Curuxeiras, Soutiño y Campo Pequeno.

Ocho localidades aglutinan al 54 % de los mariñanos

El alcalde de Ribadeo, Fernando Suárez Barcia, alertaba en 2019 de que la capital municipal concentraba el 70 % de los residentes del municipio: el rural se desangraba. El nomenclátor municipal publicado por el IGE permite comprobar como la población de A Mariña se concentra en las localidades más pobladas: ocho núcleos urbanos aglutinan el 54 % de los habitantes censados en la comarca.

A 1 de enero de 2021, A Mariña tenía 70.383 residentes, de los que 37.398 vivían en Viveiro (7.526), Covas (3.361), Celeiro (1.516), San Cibrao (2.026), Burela (9.428), Foz (5.452), Ribadeo (6.922) o Mondoñedo (1.707). La siguiente localidad en población es Xove (1.472 habitantes).

En el municipio ribadense, efectivamente el 70,12 % de los residentes viven en la capital municipal. En el concello viveirense, el 81 % de los censados reside en alguno de los tres principales núcleos urbanos.

En Vilanova de Lourenzá residen 920 personas; en Ferreira do Valadouro, 863 (el 44 % de los habitantes totales del municipio); en O Vicedo, 763 (el 46 % del global municipal) y en A Pontenova, 696.

La dispersión poblacional es llamativa en Ourol, donde la capital municipal es el núcleo más poblado con 45 residentes.

Os cabezudos e os xiguantes de Barreiros, nas súas caixas

Puede ser una imagen de 2 personas
 Os cabezudos e os xiguantes de Barreiros, nas súas caixas.EP
Kukas restaurou para Barreiros os seus xigantes e cabezudos, un ben que potenciarán

A restauración dos cabezudos e dos xigantes do Concello de Barreiros pon en valor a historia deste ben artístico que ten a súa orixe nun obradoiro de deseño dirixido en abril de 1995 polo artista mindoniense Juan Puchades, no que tamén se fixeron as estruturas metálicas e o traballo de costura para a súa vestimenta. Un ano despois quedarían listos. Por iso cumpriron 25 anos o ano pasado. Os autores foron veciños do concello barreirense con inquedanzas artísticas.

O concelleiro de dinamización, cultura e deporte de Barreiros, Daniel García, explica que ao chegar ao Concello viu que se atopaban deteriorados, polo que pensou que sería interesante acometer a súa recuperación. Para iso pediu axuda á Vicepresidencia da Deputación presentando un proxecto con tal obxectivo e que se cofinanciou por parte do Centro de Artesanía e Deseño (Centrad). Custou case 5.000 euros e Kukas Producións artísticas foi a empresa encargada de acometer os traballos necesarios.

Barreiros xa ten de novo os seus seis cabezudos e os dous xigantes preparados para amosar e aproveitar en diferentes festas. O concelleiro conta que percorrían as rúas durante o Entroido, aínda que nos últimos anos non saían moito, por motivos que descoñecen, aínda que supón que sería pola dificultade de atopar xente que os levase. O máis danado eran as estruturas de metal e mailo pescozo das figuras, que son de papel tanto nos cabezudos como nos xigantes, que tamén teñen o peito dese material: “Os cabezudos estaban ben conservados, pero tiñan unha deterioración, non por un mantemento malo senón polo uso. Atopámolos no antigo teleclube de San Cosme. O que estaba en peor estado eran as estruturas, que estaban gardadas nun sitio pouco axeitado, nunha nave municipal, xunto cos xigantes”.

Puede ser una imagen de 2 personas e interior

Daniel García e Kukas vendo o pallaso. EP

OS PERSONAXES. Daniel García indica que a súa historia non está moi relacionada co concello nin é mitolóxica, como acontece noutras localidades, senón que o seu vencello ten que ver co feito de que fosen veciños quen os fixesen no obradoiro devandito.

Os protagonistas desta historia son un pallaso, un home maior, e unha dona tamén maior, un licenciado e un mariñeiro. Os seus autores fixéronos seguindo os gustos de cada un. Dese xeito unha rapaza do concello tiña unha figura dun pallaso e o seu tío foi unha das persoas que participou no obradoiro, polo que fixo un a semellanza daquel personaxe.

Cando no Entroido do 2020 decidiron sacalos ao desfile viron con maior detalle a súa deterioración nalgunhas partes. Daquela tamén constataron que as estruturas debían ser máis funcionais no seu manexo para adaptalas mellor aos levadores, que soen ser xente adulta ou algo máis nova. Aí naceu a idea de facer un proxecto de restauración.

PARTICIPACIÓN. A intención era “facelo máis participativo pero por mor da pandemia foi imposible porque non podiamos xuntar xente e ademais había que traballar con materiais como as pinturas e necesitas unha ventilación e un local amplo”, sinala o concelleiro, Tamén querían contar con Puchades, pero pola súa enfermidade descartouse. E logo buscaron os familiares dos autores para tratar de integralos no proceso: “É algo persoal, teñen parte desas persoas, decidiron elas como pintalos e moldealos, pero tampouco puido facerse como nos gustaría, así que contamos con aportacións puntuais”.

As estruturas son as mesmas, aínda que houbo que modificar algunhas partes para facelas máis funcionais para os portadores. “Nas orixinais tiñan que agacharse para descansar, nestas intentamos que pouse a figura e se poida poñer de pé sen ter que saír, senón perde a esencia do cabezudo”, explica o concelleiro. “Cambiouse o sistema, levaba un ferro arredor do cal o portador metía os brazos para suxeitalo, agora vai agarrado tipo mochila, cunhas correas de atrás cara diante que se apretan para que a cabeza non se mova, é máis cómodo”, apunta Daniel.

MÁIS EXPRESIVAS. O concelleiro de cultura indica que a vontade non foi cambiar as cabezas senón “só restauralas e facelas un pouco máis expresivas. O labor parece pouco, pero vendo o antes e o despois nótase a diferenza logo do repintado, é un traballo laborioso”. Os artistas Kukas e Isabel empregaron a redor dun mes, periodo no que algún familiar dos autores pasou a ver o proceso e botou unha man con pequenas aportacións, algo que se fixo con cita previa no canto do obradoiro que lles gustaría ter feito.

Como remate do proxecto pretenden achegalos á veciñanza. Pensaron en levalos aos centros educativos, onde pretenden facer algún obradoiro con participación dos escolares e dos familiares dos autores das figuras.

Daniel García di que é habitual que os barreirenses vaian ver os Cocos a Ribadeo ou Lourenzá cando no seu concello contan igualmente con “un ben que temos que conservar e intentaremos que duren moitos anos máis e que a conservación sexa a mellor posible para que que poidan saír moitos Entroidos e nalgunha outra festa de Barreiros”.

Para facilitar a súa conservación creáronlles unhas caixas, que foron parte do proxecto. Iso elevou o custo, pero permiten o seu almacenamento e tamén serven para expoñelos ou transportalos, segundo García. Queren que sexan parte do día a día de Barreiros e aínda non teñen definido onde se gardarán. Os traxes non foi necesario arranxalos porque as teas estaban en bo estado.

Reyes Magos 2022

👑👑 OS REIS MAGOS DE ORIENTE CHEGARÁN A BARREIROS O MÉRCORES 5
✔️O Concello de Barreiros xa está ultimando os preparativos para recibir as Súas Maxestades de Oriente o mércores 5 de xaneiro de 19:00 a 20:30 h. na Praza do Concello sempre e cando o tempo o permita. No caso de inclemencias meteorolóxicas a recepción farase no pavillón municipal anunciando con antelación o cambio de ubicación por este mesmo medio.
📫INSTALADO O BUZÓN REAL NO CONCELLO DE BARREIROS
📨Mentres non chega o día, os e as máis impacientes poden achegarse á Casa do Concello a depositar as súas peticións onde xa se atopa instalado o Buzón Real.
O buzón quedará dentro do Concello cando este se atope pechado para resgardalo do tempo.
👧👦Tamén, a cativada que queira, pode descargar a carta “oficial” para dirixirse os Reis Magos de Oriente desde a seguinte ligazón.
🖨Para quen non a poida imprimir, haberá copias dispoñibles no rexistro do Concello en horario de 8:30 a 14:30h.

Puede ser una imagen de 1 persona

Nuevo camión basculante para Barreiros

Puede ser una imagen de al aire libre

Puede ser una imagen de al aire libre

Puede ser una imagen de 5 personas, personas de pie y al aire libre

🆕🚛O CONCELLO DE BARREIROS ADQUIRE UN NOVO CAMIÓN BASCULANTE
▶O novo vehículo, que supuxo unha inversión de 35.641,07€ con cargo ao Plan Único de Cooperación cos Concellos da Deputación de Lugo, foi presentado esta mañá na Praza do Concello pola alcaldesa Ana Ermida, quen estivo acompañada polo concelleiro Antonio Veiga e as concelleiras Carmen Veiga e Montse Porteiro.
🌿O camión está equipado cunha caixa basculante e un motor diesel de 145 cv con tecnolixía AdBlue, o que reduce de maneira significativa as emisións contaminantes que estes vehículos chegan a xerar.
♻️ Dentro dos servizos que prestará este novo camión, atópase o servizo de recollida de podas e enseres voluminosos que o Concello de Barreiros ven facendo semanalmente de cara a facilitar, a toda a veciñanza, unha xestión de aqueles residuos que se xeran nos domicilios e que, polo seu tamaño ou peligrosidade, non poden nin deben depositarse a carón dos colectores de lixo distribuídos polo municipio.
☝️ Lembramos que para solicitar este servizo gratuíto de recollida de obxectos voluminosos hai que chamar ao ☎️982.124.002.
‼ IMPORTANTE‼️ Os voluminosos a recoller deben depositarse na entrada do domicilio igual que os restos vexetais, que deben estar en bolsas pechadas sempre que sexa posible. Se o material non o permite, por ser pólas ou ramallos, deben prepararse gavelas amarradas dun máximo de 50cm de diámetro e 1 metro de lonxitude, a efectos de facilitar a recollida.

Centenares de mariñanos tienen vetado entrar en los restaurantes y locales de ocio nocturno

Publicado por Álvaro Vizoso Vázquez 8 min 
Centenares de mariñanos tienen vetado entrar en los restaurantes y locales de ocio nocturno, y a partir de las 21.00 horas a los bares
LAVOZDEGALICIA.ES | POR LA VOZ DE GALICIA
Centenares de mariñanos tienen vetado entrar en los restaurantes y locales de ocio nocturno, y a partir de las 21.00 horas a los bares
Al pie del cañón contra el covid: vacunando el domingo desde las 8.00 horas, mientras los casos suben en Ribadeo (12) y se mantienen en Viveiro (18) y Foz (10

Unha rivalidade que se traslada da praia ao campo

Puede ser una imagen de 2 personas, personas de pie y masa de agua

 Devesa e José Manuel posan coas camisolas de Celta e Iberia. J. Mª ÁLVEZ
Barreiros volve vibrar co partido entre o Celta e o Iberia, os dous equipos da vila, no que se bautizou xa como O derbi das praias

Volve O derbi das praias con máis forza ca nunca. O Cascabeiro recupera este sábado (16:00 horas) o partido que non lle deixou gozar a pandemia. No campo de San Cosme cítanse o Celta Barreiros e o Iberia nun partido cheo de alicientes na bancada e no verde, pola rivalidade municipal, e tamén nos bancos, xa que se verán as caras dous bos amigos de Foz que ata hai dous meses facían tándem dirixindo ao equipo de San Miguel de Reinante.

Trátase de José Manuel Teijeiro, que dirixe ao Iberia, e de Carlos Devesa, que colleu as rendas do Celta Barreiros en setembro. Aínda que ambos confirman que o xa bautizado como O derbi das praias non conta con moitos precedentes debido á traxectoria histórica de ambas escadras, todo fai indicar que vista a experiencia do ano pasado, non vai tardar en converterse, xunto aos xa míticos Lourenzá-Mondoñedo, nun dos grandes partidos da Mariña en canto a público e ambiente.

O último precedente, en xaneiro do ano pasado, xusto antes de estoupar a pandemia, deixara un gran sabor de boca entre afeccións, xogadores e directivas debido á espectacular afluencia de público que se rexistrara nas Valgas para un partido de 2ª Autonómica. Daquela impuxéranse os celestes por 1-2. O encontro de volta xa non se puidera disputar polo covid. Para atopar outro encontro entre ambos había que remontarse á temporada 2011/2012, con vitoria do Iberia e empate.

“Son equipos que se enfrontaron poucas veces porque historicamente o Iberia case sempre estivo en categorías superiores. Eu ao Barreiros recórdoo en Preferente só unha vez cando eu tiña 18 anos e xogaba no Foz. Estaba Siñeiro de presidente, que era unha moi boa persoa e un apaixonado do fútbol que morreu o ano pasado”, rememora José Manuel.

A pesar de non terse dado moitas veces este partido antes, o pique san medrou rápido entre as dúas afeccións. “O Iberia sempre estivo por enriba e coincidiron pouco, pero o ano pasado ao volver estar xuntos en Segunda Autonómica, a xente de Barreiros, creo que emulando un pouco o que pasou no Lourenzá-Mondoñedo, animou a asistir ao partido e recordo un ambientazo na grada con 600 ou máis persoas, nun día moi bo e un partido moi disputado no que ganaran eles, aínda que agora xa teño que dicir nós”, responde entre risas Devesa.

E é que naquel partido de xaneiro do 2020, o banco do Iberia estaba ocupado por José Manuel e Devesa. A chamada do Celta Barreiros en setembro, cando xa iniciaran a pretemporada co Iberia, fixo que se rompera a unión no banco, pero non a amizade. “Axudei a confeccionar o plantel do Iberia, pero chegou unha oportunidade que non podía rexeitar”, explica Devesa.

Ambos valoran a importancia de que a xente volva ao fútbol e o faga nos campos dos equipos máis modestos. “É importantísimo porque para estes equipos ter unha boa taquilla ou sacar cartos cunha rifa é clave. O outro día houbo moi bo ambiente no Cascabeiro porque veu moita xente de Mondoñedo e cunha entrada desas ao mellor libras xa gran parte da temporada”, indica Devesa.

ANOS 90. “Estes derbis recórdanme un pouco a aqueles Foz-Burela ou Viveiro-Xove que se viviron nos 90 na Mariña, onde había moitos porque chegaramos a ter cinco ou seis equipos en Terceira. Hoxe en día, salvo no Mondoñedo-Lourenzá, non hai as entradas de antes. Eu teño incluso un recorte vello dun Mindoniense-Burela no que se recaudaran 753.000 pesetas, que son 4.500 euros agora, pero naquela época estabamos falando de moitos cartos. Creo que é bo recuperar esas rivalidades sas e que a xente se volva enganchar ao equipo do seu pobo”, afirma un José Manuel que asegura que agora goza moito máis co fútbol rexional ou local que co de Primeira.

Sobre como viven este partido os dous planteis, pensan que ambos están sabendo empaparse desta rivalidade. “É certo que no Celta a maioría de xogadores son de Foz, pero xa levan catro ou cinco temporadas aquí, así que xa case o viven máis que os do Iberia, que ao ser máis noviños, salvo Marcos, ao mellor se deixan ir un pouco máis. Aos do Celta gústalles máis que haxa este tipo de vidilla antes do partido“, responde Devesa.

Tendo tantos veciños enfronte, para José Manuel tamén é moi especial. “Concretamente nesta semana non me crucei aínda con ningún, pero sempre se comentan cousas cando sae o calendario e miras cando son os derbis. Iso é o bonito. Moitos xogadores saíron da canteira do Foz, así que con varios coincidín noutros equipos”.

SITUACIÓN DEPORTIVA. No meramente deportivo, o Celta Barreiros chega nunha gran dinámica despois de gañar os cinco primeiros encontros. Mentres, o Iberia está 7 puntos por debaixo, logo de acadar dúas vitorias, dous empates e unha derrota. Pero os derbis son outra cousa. “Este ano o Iberia está intentando xogar moito máis ao fútbol, estano facendo moi ben, mereceron ganar en Cabreiros e en San Cibrao e van estar arriba seguro porque teñen moi bo equipo. Nós teremos que perder algunha vez, pero oxalá non sexa neste derbi. Creo que teñen máis presión eles porque nós imos seguir sendo líderes aínda que perdamos e se ganamos irémonos a dez puntos”, valora Devesa.

Facer cinco de cinco é difícil en calquera categoría e amosa o potencial que ten o Celta Barreiros. Teñen xogadores con experiencia en Preferente e levan moitos anos xogando xuntos. Nós cambiamos o 60% do equipo, temos xente moi nova e necesitamos unha adaptación, pero o equipo está xogando e competindo moi ben. Son optimista e creo que imos acabar entre os catro primeiros porque tanto nos adestramentos coma no vestiario respírase alegría no grupo, algo que se transmite logo aos partidos. Estou moi contento co grupo de futuro que fomos capaces de formar e que espero lle dea moitas alegrías á xente do Iberia”, conclúe José Manuel.

Que Devesa coñeza moi ben a José Manuel e aos xogadores rivais pode ser unha vantaxe, “pero tamén unha arma e dobre fío e José é un estudoso do fútbol e saberá defender o seu terreo perfectamente”, avisa Devesa. O campo ditará sentenza este sábado, pero o importante antes, durante e despois do partido será o ambiente, a convivencia e a festa entre os veciños dun pobo ao redor do deporte.

Amizade
Unha relación que se empezou a forxar desde xuvenís
A José Manuel Teijeiro (Fazouro, 1972) e a Carlos Devesa (Foz, 1973) úneos unha grande amizade. Que nacesen cun só ano de diferenza fixo que xa puidesen compartir equipo en categorías inferiores e desde aquela o fútbol e o fútbol sala vinculáronos en moitas ocasións. “Coincidimos no colexio e xa foramos compañeiros no Lago Deportivo en xuvenís, nun equipo no que xogabamos a Liga Galega e era unha especie de selección porque o presidente, Silvestre Rúa, fichaba xogadores de toda A Mariña e incluso ía buscar xente de Ferrol, Lugo e Asturias. E logo, cando eu tiña 19 anos, volvemos coincidir xogando no Foz en Preferente e dous ou tres despois estabamos os dous en Terceira, el no Mindoniense e eu no Burela”, recorda José Manuel.

Fútbol sala
E non só compartiron vivencias nos campos de fútbol, senón tamén nas pistas de fútbol sala. “Xogabamos xuntos naqueles míticos torneos de verán que había no Campo da Cabana. O noso equipo era o da Chuchi, unha discoteca mítica que había en Foz. Daquela viñan xogar grandes equipos como o Chaston e sempre había un ambientazo espectacular”, relata José Manuel. Logo de compartir tantos momentos como xogadores, estaban destinados a vivir tamén experiencias xuntos nos bancos. E ese paso dérono na campaña 2018/2019. “O Xove fichoume en decembro, co equipo en descenso. E aí Carlos chamoume para ver se me podía botar unha man e conseguimos salvar o equipo e deixalo na zona tranquila. E logo seguimos xuntos no Iberia. Levámonos moi ben e axudoume moito. Fastidioume un pouco que se marchase, pero loxicamente era unha oportunidade que tiña que aproveitar e respéctoo totalmente. As cousas estánlle indo moi ben e alégrome moito por el”, comenta José Manuel. “A do Celta Barreiros era unha oportunidade que non podía deixar pasar e agradézolle ao Iberia que non me puxese ningún problema. Téñolle moita admiración ao meu amigo José Manuel, aínda que sei que non lle gustou moito que me fose este ano”, sinala entre risas Devesa.

Cuatro bomberos de Barreiros se forman en Burgos en rescate en cavidades

Cuatro bomberos de Barreiros se forman en Burgos en rescate en cavidades

Puede ser una imagen de 2 personas Efectivos mariñanos, en una práctica de rescate vertical. EP

Los efectivos integraron una expedición de 60 personas de toda España. En Mondoñedo se encuentra la cueva más visitada de Galicia y de las de mayor profundidad

Cuatro bomberos del parque comarcal de Barreiros estuvieron entre los sesenta rescatadores de diversas partes de España que participaron en unas jornadas teórico prácticas de diseño de protocolo de búsqueda y rescate en cavidades, que se desarrollaron viernes y sábado en la comarca burgalesa de Las Merindades.

La jornada incluyó el desarrollo de talleres de primeros auxilios avanzados y el uso de gases expansivos para desobstrucción, además de la simulación de un rescate vertical y manejo de camilla  de una víctima a una profundidad de menos 150 metros, ejercicios llevados a cabo en el interior de la cueva de la Torca de Morteros.

Unas maniobras que, según los responsables mariñanos, sirven estar mejor preparados en caso de tener que actuar en un rescate en cavidad, pues no hay que olvidar que en la comarca se encuentra la Cova do Rei Cintolo, la más visitada de Galicia y una de las de mayor profundidad, con lo que está bien preparado es vital en caso de accidente, sobre todo teniendo en cuenta que se ha incrementado considerablemente en los últimos tiempo el número de practicantes tanto de espeleología como de montaña y senderismo.

Los bomberos barreirenses, que hará a su vez de formadores de sus compañeros a su regreso, integraron una amplia expedición de personal perteneciente a diversos organismos e instituciones como Unidad de Subsuelo y Protección Ambiental de la Policia Nacional, Sección de Rescate e Intervención en Montaña de la Guardia Civil, Servicio de Prevención, Extinción de Incendios y Salvamento de Toledo, Brigada Central de Salvamento Mienero (Grupo Hunosa), Unidad de Protección Civil y Grupo de Rescate de la Junta de Castilla y León, Servicio Contra Incendios de Albacete, Servicio de Emergencias del Principado de Asturias, Servicio Contra Incendios y de Salvamento de Ciudad Real, Servicio de Prevención, Extinción de Incendios y Salvamento del Alicante. Además de componentes de la Federación Andaluza de Espeleología y el Grupo Espeleológico Edelweiss